www.winapi.rox.pl - Programowanie C++ Winapi dla początkujących

17. Instrukcja skoku

Jak sama nazwa wskazuje instrukcja ta przeskakuje, gdzie? W inną część kodu. Dzięki niej będąc w jakimś miejscu w programie możemy znaleźć się w innym.

#include <iostream>

int main(int argc,char* argv[])
{
char litera;
std::cout<<

"Czy chcesz przeskoczyc dalej?\nPodaj t dla tak\n"

;
  std::cin>>litera;
  if(litera=='t') goto etykieta_skoku;
  std::cout<<

"Wykonuja sie instrukcje ktorych nie przeskoczyles\n"

;
etykieta_skoku:
system(

"PAUSE"

);
return EXIT_SUCCESS;
}

Jak widać używanie instrukcji skoku nie jest zbyt skomplikowane. WAŻNE: instrukcja skoku może działać, tylko w tym samym bloku(funkcji), nie możemy przeskoczyć do innej funkcji! Po pierwsze, aby móc gdzieś skoczyć musimy wyznaczyć miejsce do tego, deklaruje się tzw. etykietę, możemy ją dowolnie nazwać(w przykładzie: etykieta_skoku) i umieścić ją w dowolnym miejscu danej funkcji(bloku).

...
etykieta_skoku:
...

Po prostu pisze się jej nazwę, a potem nie średnik, ale dwukropek. Mamy już miejsce, w które można skoczyć. Oczywiście można wiele takich etykiet zadeklarować w funkcji. Aby skoczyć do danej etykiety, trzeba napisać instrukcję goto(idź do) i po spacji podać nazwę etykiety, do której mamy skoczyć. Oczywiście należy zakończyć taką instrukcję średnikiem:

...
goto etykieta_skoku;
...

Chyba wszystko jasne.

PUŁAPKA INSTRUKCJI SKOKU

W poprzednim programie skoczyliśmy do dalszej części kodu. Nie ma problemu, żeby cofnąć się do poprzednich instrukcji w kodzie. Wystarczy skoczyć do etykiety przed instrukcją skoku, w ten sposób cofniemy, się. I tu się kryje pewna pułapka, bo tak jak w pętli możemy skutecznie zawiesić program, spójrzmy:

#include <iostream>

int main(int argc,char* argv[])
{
  etykieta_skoku:
  goto etykieta_skoku;
  system(

"PAUSE"

);
return EXIT_SUCCESS;
}

Myślę, że każdy widzi, co się dzieje w tym programie, cofamy się w kodzie, ale kiedyś musimy przestać inaczej program się nie skończy, w poprzednim przykładzie, program przechodzi przez etykietę, trafia na instrukcję skoku, cofa się i znowu trafia na instrukcję, cofa i tak w nieskończoność. Ładna zawieszka programu. Aby używać w ten sposób instrukcji skoku, należy użyć instrukcji warunkowej, która w pewnym momencie zablokuje goto i program będzie mógł przejść dalej, spójrzmy na przykład:

#include <iostream>

int main(int argc,char* argv[])
{
bool a=

;
std::cout<<

"Czy chcesz zawiesic program?\nJezeli tak podaj 1..."

;
  std::cin>>a;
  etykieta_skoku:
  if(a==

) goto etykieta_skoku;
std::cout<<

"Program się nie zawiesil\n"

;
system(

"PAUSE"

);
return EXIT_SUCCESS;
}

Tutaj instrukcję skoku umieściliśmy w instrukcji warunkowej, która sprawdza czy użytkownik chciał zawiesić program, jeżeli nie to instrukcja się nie odbywa, jeżeli chciał to wiadomo, co się stanie.

Z podanych przykładów, może wynikać, że instrukcja skoku, służy do zawieszania programu, oczywiście można ją wykorzystać do innych pożytecznych rzeczy. Zwykle stosuje się ją w zastępstwie pętli. Jako, że w działaniu jest bardzo podobna do pętli, ale oprócz cofania się w kodzie(wykonywania tych samych instrukcji), potrafi skoczyć do przodu(ominąć niektóre instrukcje).

Wejść na stronę: Ilość osób online: