www.winapi.rox.pl - Programowanie C++ Winapi dla początkujących

6. Operacje wejścia/wyjścia

Na początek, żeby w ogóle mówić o tych operacjach należy dołączyć plik nagłówkowy iostream, robi się to pisząc na początku kodu źródłowego:

#include <iostream>

...

Język C++ sam w sobie jest bardzo ubogi. Natomiast do języka jeszcze zaliczamy mnóstwo przeróznych bibliotek, które po dołączeniu rozszerzają możliwości naszego programu. Dzięki temu sami wybieramy co nam będzie potrzebne w programie, a czego nie będziemy używać. W dzisiejszej lekcji poznamy bibliotekę o nazwie "iostream". Technicznie jest to plik na dysku, który dołączamy dyrektywą include.
Rozszerzona nazwa tego pliku brzmi "input-output stream", czyli strumień wejścia-wyjścia. Strumień wejścia(input) to takie jakby połączenie naszego komputera z klawiaturą. Polega to na tym, że możemy pobierać informacje z klawiatury do naszego programu. Drugim strumieniem jest strumień wyjścia(output). Umożliwi on wyprowadzenie danych z programu do zewnętrznego urządzenia, np. monitora lub drukarki.

1. Strumień wejścia

Słówkiem kluczowym w tym strumieniu jest "cin"(c-input). Strumień umożliwia wprowadzenie wartości z klawiatury do zmiennej w naszym programie:

#include <iostream>

int main(int argc,char* argv[])
{
  int liczba1,liczba2;
  std::cin>>liczba1;
  std::cin>>liczba2;
  system(

"PAUSE"

);
return

;
}

Tworzymy dwie zmienne typu int. Następnie widzimy dwie instrukcje wejścia. Każde polecenie wejścia należy rozpocząć std::cin, następnie mamy operator >>, po nim następuje nazwa zmiennej, do której wprowadzamy dane ze strumienia wejścia, czyli to, co napiszemy z klawiatury i zatwierdzimy Enterem. Po każdej takiej instrukcji wprowadzenia wartości zmiennej, automatycznie kursor przeskoczy nam do następnej linii. Po skompilowaniu zobaczysz, że kolejną wartość liczba2, będziesz podawał w drugiej linijce, gdyż po podaniu zmiennej i naciśnięciu Enter, strumień domyślnie przeskakuje do następnej linii.

Strumień może składać się z kilku wprowadzeń:

#include <iostream>

int main(int argc,char* argv[])
{
  int liczba1,liczba2,liczba3;
  std::cin>>liczba1>>liczba2>>liczba3;
  system(

"PAUSE"

);
return

;
}

Jak widać na przykładzie, strumień może składać się z kilku wprowadzeń po kolei. Najpierw wprowadzimy wartość dla liczba1, potem liczba2 i na końcu liczba3. Kolejne wprowadzenia muszą zostać oddzielone operatorem sterującym strumieniem >>.

2. Strumień wyjścia

Słówkiem kluczowym w tym strumieniu jest "cout"(c-output). Strumień umożliwia wypisanie wartości zmiennej na ekranie monitora lub buforze drukarki, drukarką nie będziemy się zajmować w C++, dopiero w WinAPI będziemy drukować.

#include <iostream>

int main(int argc,char* argv[])
{
std::cout<<

"Tekst wypisany przez nasz program!\n"

;
system(

"PAUSE"

);
return

;
}

Tutaj tak samo, jeżeli chcemy używać jakiejkolwiek rzeczy z pliku iostream musimy pisać na początku std::, potem w strumieniu wyjścia piszemy cout. Operator sterujący strumieniem wyjścia, czyli "<<". Nie jest taki sam, jak operator strumienia cin. Ten ma "dzióbki" w drugą stronę! Następnie możemy podać tekst, który ma być wyświetlony, pomiędzy znakami cudzysłowów "".

#include <iostream>

int main(int argc,char* argv[])
{
int liczba;
std::cout<<

"Niezainicjowana watosc: "

<<liczba<<std::endl;
system(

"PAUSE"

);
return

;
}

Często, aby pokazać wartość jakieś zmiennej, najpierw piszemy tekst, potem dopiero potem nazwę zmiennej, aby wyświetlić jej wartość. std::endl służy do przeskoku do następnej linijki. Tutaj także używamy operatora << sterującego strumieniem. Do następnej linijki możemy także przeskoczyć pisząc w tekście "\n"

#include <iostream>

int main(int argc,char* argv[])
{
std::cout<<

"Linijka 1\nLinijka 2\nLinijka 3\nLinijka 4\n"

;
system(

"PAUSE"

);
return

;
}

Taki tekst spowoduje wyświetlenie go w czterech linijkach, gdyż znak \n powoduje przeskok do następnej linijki. Jest to jeden ze znaków specjalnych w C++, o nich będzie dalej.

Wejść na stronę: Ilość osób online: